Posts tagged WO2

Compass 4 – de Britse aanval op kamp Nibeiwa

0

Net zoals alle andere scenario’s van Compass die we tot nog toe gespeeld hebben, is ook dit scenario bijzonder éénzijdig. De Britten vallen met drie Matilda-tanks kamp Nibeiwa binnen, en de Italiaanse kanonnen kunnen hoogstens wat krassen in de verf van die logge beesten maken. Van zodra de kanonnen zijn uitgeschakeld, heeft de Italiaanse speler alleen nog Libische koloniale infanterie met geweren. Die kunnen zelfs geen krassen in de verf maken. Je moet een zeker gehalte aan sadomasochisme bezitten om met de Italianen te willen spelen. Maar Elias amuseerde zich kostelijk. En de net geschilderde Indische compagnie kwam ook eens op tafel. Resultaat: kamp ingenomen, alle Italianen dood of gevangen. Aan Britse zijde: twee Schotten en één Indiër gesneuveld.

2 Matildas op tafel 3 Italiaanse artillerie. Met de moed der wanhoop. 4 Schotse infanterie. Netjes meten! 5 De Matildas zijn niet te stoppen. 6 Vanuit de hoek van de Italianen. De hoek waar de klappen vallen. 7 Daar zijn de Indiërs... 8 Overrompeling van het kamp.

 

 

IABSM Operation Potato – Operation Kartoffel

0

foto fotob fotoc fotod

Na het Ardennenoffensief rukken de geallieerden weer verder op. Een kolonne van negen Sherman-tanks, twee jeeps en twee peletons infanterie tracht de brug bij Remsbourg te veroveren. Ze worden opgewacht door een Kampfgruppe die is opgebouwd rond een Jagdpanther, twee secties Fallschirmjager met een PAK40 en een compagnie Volksgrenadiers. Er is ook nog een Panther, maar die staat in panne (gerepareerd bij een dubbele 4 of 5 op 2D6) en de brug moet nog worden ondermijnd (dubbele 6 op 2D6) alvorens ze kan worden opgeblazen. Met andere woorden: alle ingrediënten voor een spannend spel tussen Duitsers (Juvanov) en Amerikanen (Roland en Arne).

KarimN v Willie in Noord-Afrika

0

Een kort verslag van een 20mm WWII Noord Afrika 1941 die KarimN 2 weekends geleden bij Willie speelde. De dobbelstenen beslisten dat KarimN aan de Britse kant stond en Willie aan de Duitse kant. Vervolgens beslisten de dobbelstenen aan welke tafelkant wij mochten opkomen (elk 1 zijkant en 1 hoofd van de tafel). De troepen werden vervolgens op voorafgekozen plaatsen (al dan niet verplaatst met 1 meter links of rechts door “fog of war”) beurtelings vrijgegeven.

Het scenario was een clash midden in de woestijn van een Britse eenheid tegen een iets grotere Duitse eenheid.
Doel was de tegenstander te vernietigen. De Duitse bevelhebber ontplooide zijn troepen over het ganse front, met de verkenningseenheden aan beide zijden. De Britse bevelhebber ontplooide zijn troepen op een centraal punt voorafgegaan door de verkenningseenheden.
De eerste slachtoffers vielen aan Duitse zijde, voornamelijk omdat ze zich blootstelden om te kunnen naderen op de verzamelde Britten. Maar eenmaal geconcentreerd duurde het niet lang vooraleer de Duitse pletwals vooruitging.
De Britse bevelhebber had beter achter de kam gebleven zoals Wellington en de vijand opgewacht. Hij koos echter voor de frontale aanval op open tussenterrein. De Britse vuurkracht en de bepantsering sneuvelden onder de falende dobbelstenen. Zowat de helft van de Britse tanks werd daarop aan stukken geschoten en de resterende tanks waren te zwaar gehavend voor verdere strijd. Er restte de overlevende Britse troepen een lange gevangenschap.
Go to Top