Posts tagged Pruisen

Refight: die Schlacht bei Seebau (10 oktober 1806)

0

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAIn de fictieve ‘Slacht bei Seebau’ stond een Pruisisch 1806 leger tegenover Beierse en Franse troepen. Joris, Fons, Chelle en Erik waren de Pruisische bevelhebbers. Ze stonden tegenover Willie en Celle (a.k.a. ‘the Lederhosen gang’) die de Beierse troepen en de Franse versterkingen aanvoerden. Voor Fons was het een uitstekende gelegenheid om nog eens wat dobbelstenen te gooien (schijnt moeilijk te zijn in de Filippijnen). Bemerk trouwens de subtiele gelijkenis tussen ‘Seebau’ en ‘Cebu’, het eiland waar Fons woont. Spelleider KarimVO kon eindelijk zijn Pruisisch leger 1806 op tafel brengen.

Het scenario begon met de aanval van een Pruisisch korps op een geïsoleerde Beierse divisie. De Pruisen hadden veel tijd om hun troepen vanuit marscolonne op te stellen. Dat had ook te maken met het feit dat de Beieren meteen in de aanval gingen en de Pruisische voorhoede terugdrongen. Toen de Pruisische overmacht eindelijk begon door te wegen, dook een divisie Franse veteranen in de Pruisische flank op. Het vallen van de nacht (in het echte leven: tijd om aan tafel te gaan) maakte een einde aan deze Refight.

 

Refight Waterloo op 27 juni en 15 juli

0

Met Waterloo sloten we een reeks Refights af die telkens naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de historische slag werden gespeeld. Ook deze keer deden we dat in stijl: twee speeldagen, negen spelers, een spelleider en ongeveer zesduizend 28mm figuren (niemand heeft ze echt nageteld). De opstelling was vrij, en de geallieerden concentreerden al hun troepen op de heuvelrug met maar zeer kleine garnizoenen in de hoeves. De Fransen openden met een aanval van het corps van Reille richting Papelotte, maar lanceerden daarna hun hoofdaanval in de sector tussen Hougoumont en La Haie Sainte. Een succesvol Nederlands offensief op de geallieerde linkerflank en de aankomst van de Pruisen (een uur later dan historisch) konden de uitkomst van de slag niet veranderen: de troepen van d’Erlon, de Garde en Kellerman braken door het geallieerde centrum en dwongen de vijand tot een chaotische terugtocht.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

REFIGHT BAUTZEN !

0

Naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de slag bij Bautzen later dit jaar, organiseerden de Stippies een Refight. Negen spelers traden aan om het bevel te nemen over meer dan drieduizend 28mm figuren. Aan geallieerde kant: Jürgen (Miloradovich), Bart (Blücher), Mark (York) en Erik (Barclay de Tolly). Aan Franse kant: Willie (MacDonald), Dirk (Oudinot), Arne (Marmont), Celle (Bertrand) en Frederik (Lauriston).

Anders dan historisch hadden de geallieerden hun redoutes vooral in de zuidelijke sector geconcentreerd. En dit bleek net de sector te zijn waarin de Fransen hun hoofdaanval gepland hadden. De Fransen wachtten niet op de komst van Ney en Lauriston in de noordelijke flank van de geallieerden om op de vijandelijke lijnen in te beuken. Keer op keer werden de aanvallen afgeslagen. Uiteindelijk werden ook de Jonge Garde, de Oude Garde en zowat alle cavalerie ingezet in een poging om een doorbraak te forceren. De geallieerden moesten op verschillende plaatsen terugwijken, maar hun lijn bleef intact.

Toen de troepen van Lauriston eindelijk verschenen in de noordelijke sector, waren de geallieerde linies nergens doorbroken. De Franse garde en de Franse cavalerie hadden wel aanzienlijke verliezen geleden – iets wat de Fransen zich historisch – zeker op dat ogenblik – niet konden veroorloven.
Net als tweehonderd jaar eerder, beschikten de geallieerden nog over voldoende cavalerie om hun aftocht te dekken. Alhoewel de Fransen een tactische overwinning konden claimen (niet echt verwonderlijk met een infanterieoverwicht van 2:1) waren de geallieerden de overwinnaars op strategisch vlak. Het geallieerde leger was intact gebleven. Door de zware verliezen bij de Franse garde en de cavalerie, zou het nog neutrale Oostenrijk meer geneigd zijn om zich bij de geallieerden aan te sluiten.

 

Lente 1813

0

Volgend jaar herdenken we de 200ste verjaardag van de veldslagen van 1813: Lützen, Bautzen, Dresden, Leipzig, Hanau,… Er is een heuse campagne in voorbereiding. Gisteren trakteerde Celle ons al op een kleine slag waarbij Pruisen (Celle) en Russen (KarimVO) het tegen de Fransen en hun bondgenoten (Willie) opnamen. Voor Celle was het een gelegenheid om zijn nieuwe en prachtig geschilderde Wurttembergers op tafel te brengen. Het resultaat? Wel, euh…. Zoals de Japanse keizer het ooit stelde: “de strijd heeft zich niet noodzakelijk in het voordeel van onze troepen ontwikkeld”… 

De slag bij Liegnitz, 18 april 1815 (fictief)

0

In de niet-historische ‘Slag bij Liegnitz’ stonden de Napoleontische Oostenrijkse troepen van Karim en de Pruisen van Bart tegenover elkaar. Voor een groot deel van de Pruisen was het overigens de eerste keer dat ze op tafel kwamen. We maakten van de slag gebruik om onze ‘Refight’-regels verder op punt te zetten.

Situatieschets

Na de nederlaag en troonsafstand van Napoleon in april 1814 werd in Wenen een congres georganiseerd om de kaart van Europa te hertekenen. De geallieerde grootmachten wilden niet alleen de Franse invloed inperken. Ze wilden tegelijk elk voor zich hun eigen positie versterken en hun concurrenten afblokken. Er was meer dan genoeg potentiële conflictstof: de toekomst van Polen en van Italië, het lot van Saksen, de grenzen van het nieuw opgerichte Koninkrijk der Nederlanden,… Pruisen en Oostenrijk wilden bovendien beiden de leidinggevende rol spelen in Duitsland. (more…)

Go to Top