Posts tagged Peninsular

Twee keer Ocana

0

 

We speelden twee keer Ocana 1809 met onze Refight-regels. Tijdens het testspel op 1 november hakten de Fransen onder JurgenC geheel historisch het Spaanse leger van Fons in de pan. De Franse cavalerie joeg de Spaanse cavalerie op de rechtervleugel op de vlucht, en rolde dan het Spaanse leger op.

Tijdens de demo-game op de Crisis-conventie op 2 november hadden de Fransen (Celle en Willie) het veel moeilijker. De dobbelstenen waren de Spanjaarden (KarimN, Joris, Christof, Michiel) keer op keer gunstig gezind. De Franse cavalerie kon pas na uitputtende gevechten de Spaanse ruiterij verdrijven. Ondertussen brachten de Spaanse artillerie en infanterie zware verliezen toe aan de oprukkende Franse infanterie. Het kwam zelfs tot een grootschalige Spaanse tegenaanval die – nogal voorspelbaar – werd afgeslagen. Het spel eindigde in een draw.

Meer informatie op: REFIGHT OCANA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA 1384065_10151972713648184_511510468_n OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Voluntarios!

0

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA spanart9a

De Spaanse artiest Dionisio Álvarez Cueto maakte enkele mooie tekeningen over de Peninsular War, waaronder dit ‘Battalion de Clavijo’ in de slag bij Medina de Rioseco (1808). Deze vrijwilligers, die niet eens uniformen dragen, worden omkaderd door professionele officieren en onderofficieren van het reguliere leger. Dankzij de Perry-figuren uit de reeks van de Carlisten-oorlogen en een kader van Spaanse lijn-infanterie van Eagle Miniatures, kon ik deze ‘voluntarios’ op de speeltafel krijgen.

Spaans leger

0

Met behulp van onze vrienden van MMPS heb ik eindelijk genoeg Spaanse troepen om de Spanjaarden alleen – dus zonder hun Britse bondgenoten – tegen de Fransen in het veld te sturen. Hieronder enkele beelden van een veldslag waarbij de Spanjaarden onder Willie in een sterke positie goed standhielden tegen een leger van Franse veteranen, aangevoerd door Erik en Jan. Spaanse figuren: Front Rank, met enkele oude Hinchliffe. Regels: Colonne d’Attaque (house rules).

Fuentes

0

Naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de slag bij Fuentes de Onoro organiseerden we een mini-campagne waarbij twee teams met ongeveer dezelfde legers en op hetzelfde terrein tegenover elkaar stonden. De order-of-battle was identiek aan de historische, behalve dat de onafhankelijke Portugese brigade van Ashworth vervangen was door een Spaanse divisie onder leiding van een nukkige generaal Ballasteros. Op die manier was er toch een zekere ‘fog of war’.

Britse spelers: Willie (Wellington, Campbell), Erik (Spencer, Ballasteros), Geert VP (Picton, Houston), KarimN (Craufurd, Erskine) en Suzy (Spaanse guerilla van Sanchez). Franse spelers: Celle (Massena, Montbrun), Walter (II Corps Reynier), Dirk (VI Corps Loison), Jan (VIII Corps Junot) en Bart (IX Corps Drouet d’Erlon). De garde-cavalerie van Bessières werd door de spelleider (KarimVO) gecontroleerd en gedroeg zich even onvoorspelbaar als historisch.

Ook het terrein was een zo goed als mogelijke kopie van het historische slagveld. Twee riviertjes doorkruisen het slagveld van noord naar zuid. In het zuiden is het terrein vrij vlak en gemakkelijk begaanbaar. In het noorden zijn er veel meer obstakels en kan men de riviertjes alleen over de brug oversteken met artillerie en cavalerie. 

De opdracht van de Fransen bestond erin om het belegerde garnizoen van Almeida te ontzetten. Massena concentreerde zijn kracht in het centrum (Loison, Junot, Montbrun), met Reynier op de noordflank en Drouet/Bessieres op de zuidflank. Wellington had zijn verdediging in twee lijnen opgesteld, met de guerilla, Ballasteros en Houston als eerste lijn, en de rest van de troepen achter de Turon-rivier als hoofdverdedigingslinie. Het was de bedoeling om met de eerste lijn de Franse opmars te localiseren en te vertragen. De troepen van de eerste lijn dienden dan in goede orde terug te vallen.

De Fransen wonnen de eerste slag toen het corps van Drouet d’Erlon rond 11u ‘s morgens de divisie Houston bij Fuentes aanviel. Dit was ook de plek waar historisch het zwaarst gevochten werd. Drouet slaagde erin om met zijn cavalerie ten westen van Fuentes te komen, waardoor Houston geïsoleerd raakte. Een Franse cavaleriecharge op een ontlimberende RHA-batterij beroofde Houston bovendien van zijn enige artillerie. Houston diende zich met zeer zware verliezen terug te trekken achter de Turon. In campagnetermen was zijn divisie niet langer een inzetbare eenheid. (tabletop 3 juni, eerste vier foto’s)

Wellington hield het hoofd evenwel koel. Hij had ondertussen een vrij goed zicht op de posities en de kracht van de Franse aanvallers. Helemaal anders dan historisch besloot hij tot een gedurfde tegenaanval. Toen de corpsen van Loison, Junot en Montbrun de Dos Casas waren overgestoken en oprukten naar Aldea del Obispo en San Pedro, zagen ze zich geconfronteerd met niet minder dan vijf geallieerde divisies die tot de aanval overgingen. Wellington was erin geslaagd om zijn beste krachten op het cruciale punt te concentreren. Gedurende verschillende uren (tabletop 25 juni) trachtten de Fransen om door de geallieerde linies te breken, maar ze leden zeer zware verliezen tegen de elitetroepen van het Britse leger. Rond 15u30 was het voor Massena duidelijk dat hij er niet meer zou in slagen om Almeida te ontzetten. Hij gaf bevel tot de algehele terugtocht. De restanten van zijn leger zouden zich reorganiseren, en na de komst van versterkingen opnieuw in de aanval gaan. Maar dat is het onderwerp van een volgende campagne…

Het laatste woord is aan de Celle/Massena: “Proficiat Willy, mooi gespeeld, al was de vuurkracht van de Britten natuurlijk wel echt de grote factor. Die Lights en Guards zijn des duivels. Allé de troepen kunnen nu roepen, who’s the man who beat the French?  Our Willy ipv our Welly. Tsja, in de eindslag waren we wel outnumbered maar er zaten toch wel wat mogelijkheden in de campagne en de slag. Je had hier het gevoel dat er vanalles kon gebeuren wat bij Bussaco veel minder het geval was.
<div>dus goeie campagne met een resultaat dat de historische werkelijkheid vrij dicht benaderde. Alleen zou de slag niet fuentes hebben geheten maar Aldea del Obispo. All the best. Celle”

Napoleontische skirmish

0

Enkele beelden van een Napoleontische skirmish die de Stippies op de Crusade conventie van De Witte Ridder in Leopoldsburg organiseerden. Britse mariniers gaan aan land in een stukje Spanje dat door de Fransen is bezet. Ook de Spaanse guerilla mengt zich in de strijd. Figuren en scenario: Joris.

Go to Top