Posts tagged campagne

WINGS OVER FLANDERS (1)

0

wings-of-war-02

EEN KORT VERSLAG VAN DE EERSTE SPEELDAG VAN DE PRE-CAMPAGNE

Aanwezig: Jurgen en Karim

Dogfight N° 1 : Tijdens een patrouille stootten de Belgische piloten Aelbrecht en Beckaert in hun Sopwith Camel op twee Duitse Fokkers en een Albatros. Sous-Lieutenant Aelbrecht haalde de drie Duitse toestellen neer, en plaatste zichzelf daarmee direct aan de top van de ranking. Beckaert slaagde erin om zijn zwaar beschadigde kist terug te brengen.

Dogfight N°2 : Drie Airco’s DH2, gevlogen door Mainwaring, Wilson en Jones, maakten contact met evenveel Halberstadts. Mainwaring en Wilson haalden elk een Halberstadt neer, maar het toestel van Jones ontplofte in de lucht. Meteen was Jones de eerste Britse piloot die sneuvelde.

Dogfight N°3 : De Britse piloten Walker, Pike en Frazer botsen tijdens een patrouille op twee Duitse Halberstadts. Pike schoot één van de toestellen neer, terwijl de andere kon ontkomen.

Dogfight N°4 : Tijdens een hunter-missie verrasten Godfrey, Hodges en Farthing een formatie van drie Albatros-toestellen. Godfrey haalde één van de Duitse vliegtuigen neer.

Zééér voorlopige tussenstand (na een deel van de 1ste beurt te hebben uitgewerkt):

3 KILLS                        Jacques AELBRECHT (B)

1 KILL                          George MAINWARING (UK), Arthur WILSON (UK), Frank PIKE (UK) en Charles GODFREY (UK)

Fuentes

0

Naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de slag bij Fuentes de Onoro organiseerden we een mini-campagne waarbij twee teams met ongeveer dezelfde legers en op hetzelfde terrein tegenover elkaar stonden. De order-of-battle was identiek aan de historische, behalve dat de onafhankelijke Portugese brigade van Ashworth vervangen was door een Spaanse divisie onder leiding van een nukkige generaal Ballasteros. Op die manier was er toch een zekere ‘fog of war’.

Britse spelers: Willie (Wellington, Campbell), Erik (Spencer, Ballasteros), Geert VP (Picton, Houston), KarimN (Craufurd, Erskine) en Suzy (Spaanse guerilla van Sanchez). Franse spelers: Celle (Massena, Montbrun), Walter (II Corps Reynier), Dirk (VI Corps Loison), Jan (VIII Corps Junot) en Bart (IX Corps Drouet d’Erlon). De garde-cavalerie van Bessières werd door de spelleider (KarimVO) gecontroleerd en gedroeg zich even onvoorspelbaar als historisch.

Ook het terrein was een zo goed als mogelijke kopie van het historische slagveld. Twee riviertjes doorkruisen het slagveld van noord naar zuid. In het zuiden is het terrein vrij vlak en gemakkelijk begaanbaar. In het noorden zijn er veel meer obstakels en kan men de riviertjes alleen over de brug oversteken met artillerie en cavalerie. 

De opdracht van de Fransen bestond erin om het belegerde garnizoen van Almeida te ontzetten. Massena concentreerde zijn kracht in het centrum (Loison, Junot, Montbrun), met Reynier op de noordflank en Drouet/Bessieres op de zuidflank. Wellington had zijn verdediging in twee lijnen opgesteld, met de guerilla, Ballasteros en Houston als eerste lijn, en de rest van de troepen achter de Turon-rivier als hoofdverdedigingslinie. Het was de bedoeling om met de eerste lijn de Franse opmars te localiseren en te vertragen. De troepen van de eerste lijn dienden dan in goede orde terug te vallen.

De Fransen wonnen de eerste slag toen het corps van Drouet d’Erlon rond 11u ‘s morgens de divisie Houston bij Fuentes aanviel. Dit was ook de plek waar historisch het zwaarst gevochten werd. Drouet slaagde erin om met zijn cavalerie ten westen van Fuentes te komen, waardoor Houston geïsoleerd raakte. Een Franse cavaleriecharge op een ontlimberende RHA-batterij beroofde Houston bovendien van zijn enige artillerie. Houston diende zich met zeer zware verliezen terug te trekken achter de Turon. In campagnetermen was zijn divisie niet langer een inzetbare eenheid. (tabletop 3 juni, eerste vier foto’s)

Wellington hield het hoofd evenwel koel. Hij had ondertussen een vrij goed zicht op de posities en de kracht van de Franse aanvallers. Helemaal anders dan historisch besloot hij tot een gedurfde tegenaanval. Toen de corpsen van Loison, Junot en Montbrun de Dos Casas waren overgestoken en oprukten naar Aldea del Obispo en San Pedro, zagen ze zich geconfronteerd met niet minder dan vijf geallieerde divisies die tot de aanval overgingen. Wellington was erin geslaagd om zijn beste krachten op het cruciale punt te concentreren. Gedurende verschillende uren (tabletop 25 juni) trachtten de Fransen om door de geallieerde linies te breken, maar ze leden zeer zware verliezen tegen de elitetroepen van het Britse leger. Rond 15u30 was het voor Massena duidelijk dat hij er niet meer zou in slagen om Almeida te ontzetten. Hij gaf bevel tot de algehele terugtocht. De restanten van zijn leger zouden zich reorganiseren, en na de komst van versterkingen opnieuw in de aanval gaan. Maar dat is het onderwerp van een volgende campagne…

Het laatste woord is aan de Celle/Massena: “Proficiat Willy, mooi gespeeld, al was de vuurkracht van de Britten natuurlijk wel echt de grote factor. Die Lights en Guards zijn des duivels. Allé de troepen kunnen nu roepen, who’s the man who beat the French?  Our Willy ipv our Welly. Tsja, in de eindslag waren we wel outnumbered maar er zaten toch wel wat mogelijkheden in de campagne en de slag. Je had hier het gevoel dat er vanalles kon gebeuren wat bij Bussaco veel minder het geval was.
<div>dus goeie campagne met een resultaat dat de historische werkelijkheid vrij dicht benaderde. Alleen zou de slag niet fuentes hebben geheten maar Aldea del Obispo. All the best. Celle”

De Beren van Vlaenderen (5) : 1413 – Het jaar van de beslissing

1

1413 kondigde zich aan als het beslissende jaar. Twee Beren stonden nog tegenover elkaar: de door de Bourgondiërs gesteunde Willem van Langemeersch, heer van Rumbeke; en de door de Engelsen gesteunde Joris van Beveren. Beide heren verzamelden hun troepen voor de ultieme confrontatie, die zou plaatsvinden op een weide in Petegem, aan de oevers van de Leie.

DE SLAG BIJ PETEGEM-AAN-DE-LEIE (leen van Deinze)

Het leger van Willem was aanzienlijk groter dan dat van Joris, maar Willem liet een deel van zijn minder ervaren troepen achter in het kamp om de voorraden en de artilleriestukken te bewaken. De vier ingehuurde compagniën van veteranen die hij in het veld bracht, waren onmiskenbaar sterker dan het leger van Joris, die alleen de eigen heerban en een ingehuurde compagnie van Cornische langboogschutters kon opstellen. 

Engelsen  –  Mixte  –  Joyeux  –  Blauwe

Cornische comp – Heerban v Beveren

(more…)

De Beren van Vlaenderen (3) : 1411 – De Bourgondische greep naar de macht

0

IN DE WINTER VAN 1410-1411 werden een aantal territoriale wijzigingen doorgevoerd. Daarbij viel vooral de gebiedsuitbreiding van Willem van Rumbeke op, die door giften en aankoop zijn grondgebied verdubbelde.
In BRUGGE werd Walter van Kassel ingehuldigd als nieuwe hoofdman van de stad. De lenen WINGENE en DEINZE werden dode lenen. In AALST werd Joris van Beveren ingehuldigd als nieuwe hoofdman. De lenen GAVERE en ZOTTEGEM werden dode lenen.
BELLE werd door Walter van Kassel overgedragen aan Willem van Rumbeke, als dank voor zijn deelname aan de campagne van het voorbije jaar. AARDENBURG werd door Vincent van Lovendegem aan Willem van Rumbeke verkocht voor 5000 VP. WIJNENDALE werd door Joris van Beveren aan Willem van Rumbeke verkocht voor 3000 VP.

VERANDERING VAN PARTIJ
De Bourgondische Partij leed vorig jaar in de slag bij Deinze een nederlaag. Wie dacht dat dit het einde van de Bourgondische invloed was, kwam evenwel bedrogen uit. Tijdens de wintermaanden stapten niet minder dan vier Beren over van de Franse Partij naar de Bourgondische Partij. Het ging om de heren van Rumbeke, Nieuwpoort, Boelare en Beveren.
Walter de Kat, die al voorbereidingen aan het treffen was om zich tot graaf van Vlaanderen te laten kronen, bleef als enige Fransgezinde over. Ondank is ’s Werelds Loon, moet hij gedacht hebben, want hij had net Belle aan de heer van Rumbeke overgedragen. Zijn strijdmaker van het slagveld van Deinze keerde zich nu tegen hem! Rumbeke kwam nu samen met Joris van Andalusiën naar voren als sterke man van het Bourgondische kamp.

MAART-APRIL 1411 (more…)

Go to Top